Informacja o cookies:
Tak jak większość stron, używamy plików „cookie” i podobnych mechanizmów w celu monitorowania oglądalności. Możesz wyłączyć tę funkcję w ustawieniach swojej przeglądarki.

OK
Zadzwoń: 84 638 31 38 | 601 360 343 | 783 588 808

Dziś przyjmują:

Maria Kietlińska

Maria Kietlińska
stomatolog, sp. II st. chirurg szczękowo-twarzowy godz. 08.00-20.00

Małgorzata Mokrzecka-Babiarz

Małgorzata Mokrzecka-Babiarz
stomatolog godz. 08.00-14.00

Jakub Demski

Jakub Demski
stomatolog godz. 08.00-14.00

Martyna Bajak-Pach

Martyna Bajak-Pach
stomatolog godz. 08.00-14.00

Sylwia Zakrzewska

Sylwia Zakrzewska
stomatolog godz. 14.00-20.00

Rejestracja online »

Pierwsza wizyta dziecka u dentysty

Pierwsza wizyta dziecka u dentysty

Tematem dzisiejszego wpisu jest pierwsza wizyta dziecka u stomatologa. Jak sprawić, by dziecko nie bało się dentysty i gabinetu? O czym należy pamiętać przed każdą wizytą oraz w trakcie zabiegów? Na te pytania odpowiada lek. stomatolog Sylwia Zakrzewska.

Celem wizyty adaptacyjnej jest przygotowanie dziecka do zabiegów stomatologicznych oraz stworzenie podstawy do wykształcenia pozytywnego nastawienia do dentysty.

Podczas pierwszej wizyty mały pacjent poznaje lekarza, ogląda gabinet i sprzęt dentystyczny. Wszystko przybiera formę zabawy i napawa dziecko optymizmem. Rola wizyty adaptacyjnej jest nie do przecenienia. Jeśli wszystko przebiegnie przyjemnie, dziecko bez stresu przyjdzie na kolejne wizyty.

Wariant najgorszy z możliwych to pierwsza wizyta zakończona bólem. Wtedy nie ma mowy o dobrej współpracy, mały pacjent jest przestraszony i często ten strach pozostaje na długie lata.

Kiedy zabrać dziecko na pierwsze spotkanie z dentystą?

Wizytę adaptacyjną najlepiej umawiać ok. 18. miesiąca życia dziecka. Zdarzają się jednak sytuacje, w których zaniepokojeni rodzice przychodzą do stomatologa dużo wcześniej, np. z powodu zaburzeń ząbkowania.

Niestety, często pierwsza wizyta odbywa się dopiero około 3. roku życia po wyrznięciu wszystkich zębów mlecznych lub co gorsza – około 6. roku życia, kiedy wyrzynają się już pierwsze zęby stałe. Jest to bardzo niewłaściwe postępowanie, często wynikające z braku świadomości prozdrowotnej rodziców.

Rodzice często dziwią się, gdy uświadamiamy im, że za późno zdecydowali się na wizytę adaptacyjną. Jest ona szalenie istotna, ponieważ pomaga nie tylko oswoić dziecko z dentystą, ale też zapobiegać chorobie próchnicowej – a przecież nie od dziś wiadomo, że lepiej zapobiegać niż później leczyć.

Przed wizytą ważny jest wywiad z rodzicem odnośnie przebiegu porodu, chorób ogólnych dziecka, diety, nawyków higienicznych i smoczka. Lekarz może wtedy zwrócić uwagę na błędy popełniane przez rodziców i zalecić zmianę postępowania, dając cenne wskazówki.

Jak zadbać o dobre samopoczucie dziecka w gabinecie stomatologicznym?

Olbrzymi wpływ na samopoczucie malucha ma pora dnia. Dziecko zmęczone jest bardziej lękliwe, nerwowe, gorzej znosi dyskomfort. Najbardziej odpowiednią porą są godziny poranne lub po popołudniowym odpoczynku. Wizyta adaptacyjna powinna trwać maksymalnie 20 minut, natomiast kolejne spotkania z pacjentami do 4. roku życia nie powinny przekraczać 30 minut.

Młodsi pacjenci, do 3. roku życia, potrzebują wsparcia rodziców. Wstępna rozmowa pozwala zdobyć informacje o pacjencie i może zrelaksować dziecko. Zachęcanie do opowiadania o sobie i wyrażania swoich uczuć sprzyja nawiązaniu więzi z lekarzem. Do malucha należy zwracać się po imieniu, do rozmowy należy włączyć rodziców, ale dziecko powinno pozostać w centrum uwagi. Często w rozmowie z małym pacjentem stosuje się porównania, które ułatwiają opisanie sprzętu stomatologicznego, np. dmuchawka wodna staje się pistoletem na wodę, a ślinociąg słomką.

Równie ważnym elementem w opiece stomatologicznej nad dzieckiem jest uzyskanie świadomej zgody i współpracy rodziców. Niektórzy z nich, przez ich własny lęk, mogą przyczynić się do pogłębienia obaw dziecka. Warto poinformować malucha o planowanej wizycie, ale trzeba to zrobić bardzo prostym językiem. Ponadto nie należy mówić „nic nie będzie bolało”, „doktor tylko obejrzy ząbki” – taka informacja często przynosi efekt odwrotny do zamierzonego. Dziecko traci zaufanie w momencie, kiedy zabieg zaczyna być bolesny, bo lekarz miał przecież – według zapewnień rodziców – jedynie obejrzeć ząbki.

Warto na koniec pamiętać o pozytywnym aspekcie motywacji – nagrodzie. Małych pacjentów warto nagradzać za każdą okazaną chęć współpracy. U starszych dzieci nagroda powinna być adekwatna do zachowania i zaangażowania w leczenie.

Metody oswajania dziecka z dentystą

Doskonałym sposobem na oswojenie dziecka z lekarzem i gabinetem jest nauka przez obserwację. Głównym wzorem postępowania dla dziecka jest rodzic, dlatego warto, aby dziecko towarzyszyło dorosłym podczas ich wizyt. Pozwoli to dziecku zapoznać się ze środowiskiem gabinetu.

Kolejną metodą oswajania dziecka jest tzw. „Tell-Show-Do”, czyli „Powiedz, Pokaż, Wykonaj”. Najpierw opowiadamy o planowanej czynności, później demonstrujemy sprzęt, a na koniec wykonujemy daną czynność, często umawiając się z dzieckiem na liczenie „do trzech” lub podniesienie ręki podczas dyskomfortu.

Ponadto ciekawą metodą jest technika desensytyzacji. Polega na przechodzeniu stopniowo od zabiegów mniej stresujących do bardziej wymagających. Sprawdza się u pacjentów lękliwych, z nieprzyjemnymi doświadczeniami stomatologicznymi i z negatywnym nastawieniem.

Profilaktyczne świadczenia dla dzieci do ukończenia 6. roku życia

Opieka stomatologiczna nad dzieckiem może rozpocząć się już w 1. roku życia. Świadczenia gwarantowane dla małych dzieci to m.in.:

6. miesiąc życia:
• wizyta kontrolna z instruktażem nauki w zakresie higieny jamy ustnej
• badanie lekarskie stomatologiczne w zakresie początku ząbkowania i stanu jamy ustnej
9. miesiąc życia:
• ocena stanu uzębienia mlecznego z instruktażem matki w zakresie higieny jamy ustnej
• profilaktyka fluorkowa przy braku przeciwwskazań
12. miesiąc życia:
• wizyta adaptacyjna z ocena stanu uzębienia mlecznego
• kontrola higieny jamy ustnej
• profilaktyka fluorkowa przy braku przeciwwskazań
W 2, 4, 5 i 6 roku życia:
• wizyta adaptacyjna (w 2,4,5 r.ż.)
• ocena stanu uzębienia za pomocą wskaźnika intensywności próchnicy PUW (PUW - suma zębów z próchnicą, usuniętych z powodu próchnicy, wypełnionych z powodu próchnicy)
• kontrola higieny jamy ustnej
• ocena stanu morfologicznego i funkcji żucia
• profilaktyka profesjonalna próchnicy, w tym profilaktyka fluorkowa przy braku przeciwwskazań
• zastosowanie działań zapobiegających wadom zgryzu – profilaktyka ortodontyczna

Artykuł opracowała lek. stomatolog Sylwia Zakrzewska.

Znieczulenie NFZ Dla dzieci Dla niepełnosprawnych RTG Bezpłatny i duży parking TV Wi-Fi Klimatyzacja